Bouwvakkers hebben op grond van hun CAO recht op vorstverlet wanneer sneeuw en ijs en een gevoelstemperatuur van min 6° het werken gevaarlijk maakt. De temperatuur wordt 's morgens om 7.00 en om 10.00 uur gemeten, als blijkt dat om 10.00 uur de gevoelstemperatuur boven de min 6° ligt, dan moet de bouwvakker alsnog aan de slag, zoniet dan dan mag de werknemer naar huis. Biedt de werkgever ander passend werk aan, dan is de werknemer verplicht dat te accepteren. Als de werkgever maatregelen treft op de bouwplaats om de gevoelstemperatuur van de bouwvakker boven de min 6° te brengen, dan is er geen vorstverlet. De periode van niet kunnen werken noemt men de vorstverletperiode.

In andere bedrijfstakken waar men ook hinder heeft van vorstverzuim, heeft men geen regeling. Als werknemers niet kunnen werken door vorst, kunnen werkgevers indien wordt voldaan aan een aantal voorwaarden een beroep doen op de Werkloosheidswet. Deze wet biedt daarvoor een speciale voorziening. Eén van de eisen is dat de werkgever op grond van de CAO niet verplicht is om het loon door te betalen tijdens perioden van onwerkbaar weer.

 

De CAO Handel in Bouwmaterialen kent een dergelijke bepaling niet. De CAO beschouwt onwerkbaar weer en het vorstverlet dat daarvan het gevolg is als normaal bedrijfsrisico. In geval van vorst / onwerkbaar weer, kan door de werkgever derhalve geen beroep worden gedaan op de onwerkbaar weer-regeling uit de WW.